تا هستی، نمیفهمی...
تا آنجایی و مهمان شان، نمیگذارند بفهمی؛
دور که میشوی؛
وطن ات که دوباره به جای زیر قبه میشود شهر خودت و نمازهایت کامل ؛
تازه میفهمی بابت فراق، جان دادن کم است....
کاش مرا برگردانید....
برچسب:
نویسنده: سارا رحمانی
تاريخ: سه
شنبه
5 ارديبهشت
1396 ساعت: 20:19